Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/10194 K.2012/9194

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalıların trafik sigortacısı ve işleteni oldukları araç sürücüsünün kusurlu hareketiyle sebebiyet verdiği kazada davacıların kızlarının vefat ettiğini ileri sürerek ıslahla birlikte davacı ... için 3.500 TL maddi, davacı ... için 2.500 TL maddi tazminatın davalılardan, her bir davacı için ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile, her bir davacı için ayrı ayrı 2.500 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, her bir davacı için ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, ayrıca daha önce verilen bozma kararları üzerine kesinleşen hususlarda yeniden inceleme yapılamayacak olmasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkeme, 15.06.2004 tarihli ilk kararında davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 3.485.201.559 TL, davacı ... için 2.243.042.266 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, her bir davacı için ayrı ayrı 1.000.000.000 TL olmak üzere toplam 2.000.000.000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar vermiş, kararın tüm taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. HD'nin 20.02.2006 gün, 2005/1835 Esas, 2006/1597 Karar Sayılı ilamıyla karar bozulmuştur. Bu bozma ilamıyla, davacı ... lehine hükmedilen 3.485.201.559 TL maddi tazminat miktarı kesinleşmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda yerel mahkemece verilen 19.12.2006 tarihli ikinci kararda, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 3.485.201.559 TL, davacı ... için 1.243.042.266 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, her bir davacı için ayrı ayrı 4.000.000.000 TL olmak üzere toplam 8.000.000.000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmiş, hükmün sadece davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. HD'nin 10.11.2008 gün, 2007/9380 Esas, 2008/12553 Karar sayılı ilamıyla karar davacı ... lehine bozulmuş, bu ilamla birlikte; her bir davacı lehine ayrı ayrı 4.000.000.000 TL manevi tazminata ilişkin kararda kesinleşmiştir.

Mahkemece temyize konu 16.12.2010 tarihli son kararda ise, davanın kabulü ile, her bir davacı için ayrı ayrı 2.500 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, her bir davacı için ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere, Yargıtay bozma ilamları sonucu davacı ... yönünden ilk kararla hükmedilen 3.485.201.559 TL maddi tazminat ile, ikinci kararla davacıların her biri lehine hükmedilen 4.000 TL manevi tazminat miktarları yönünden verilen hükümler kesinleşmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacı ...'nin maddi tazminat talebi ile davacıların manevi tazminat talepleri hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar vermek gerekirken;

Davacı ... yönünden kesinleşen 3.485.201.559 TL maddi tazminatın son verilen 16.12.2010 tarihli kararla davacı aleyhine olacak şekilde 2.500 TL'ye düşürülmesi;

Keza, davacılar yönünden ayrı ayrı kesinleşen 4.000 TL manevi tazminatın davalı aleyhine olacak şekilde 5.000 TL'ye yükseltilmesi doğru görülmemiştir.