Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/10759 K.2012/2070

Davacı alacaklı ... ile davalı 3.kişi ... aralarındaki dava hakkında Niğde İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 13.9.2010 gün ve 2009/134 Esas ve 2010/234 sayılı hükmün Dairenin 24.5.2011 gün ve 2010/12807 Esas ve 2011/5177 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacalı vekili, Niğde İcra Müdürlüğünün 2007/501 Takip, Adana 8.icra müdürlüğünün 2007/121 Talimat sayılı dosyasından 6.8.2007 tarihinde yapılan haciz sırasında davalı 3.kişi ...'un istihkak iddiasında bulunduğunu belirterek davalı 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davalı 3.kişi vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre verilen yetkisizlik kararı Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 5.3.2009 Tarih 2008/6736 Esas 2009/3129 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin yetkili olduğu ve esas hakkında karar verilmesi gereği ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda hacizli malların davalı 3.kişi elinde haczedilmiş olması nedeniyle mülkiyet karinesinin 3.kişi yararına olduğu,

karine aksinin davacı alacaklı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiş hüküm Dairemizin 24.5.2011 gün, 2010/12807 Esas ve 2011/5177 sayılı Kararı ile “Dosya içersindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve haciz adresinin borçlu ile ilgisi net olarak ortaya konulamamış bulunmasına göre davacı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar

verilmiş; süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00 TL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2009 yılında bu parasal sınır 4.030,00 TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 14.11.2009 gün ve 27406 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 392 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %2.2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2010 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 4.110,00-TL.’sini geçmesi gerekir.

İstihkak davalarında dava değeri, takip konusu alacak miktarı ile haczedilen ve dava konusu yapılan malın değeri karşılaştırılarak hangisi az ise o değer esas alınarak belirlenir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri, alacak miktarı mahcuzların değerinden daha az olduğundan alacak miktarı olan 3.970,00 TL dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davacı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekirken hükmün onanması isabetli görülmediğinden davalı alacaklı vekilinin tashihi karar isteminin kabülü ile Dairemizin 24.5.2011 gün, 2010/12807 Esas ve 2011/5177 sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün kesin nitelik taşıması nedeniyle davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.