Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/10903 K.2011/10877

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Hakem Heyetince verilen 31.03.2011 gün, 2010/E 1064-9 Esas ve 2011/255 sayılı Karar, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiş ve İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce Daire’mize gönderilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya trafik sigortalı araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen tek taraflı kaza sonucu sakatlandığını, sakatlık teminatından 149.178.00 TL'nın davalı ... şirketince ödendiğini, tedavi teminatınıdan ödenmesi gereken 149.740.00 TL bakıcı giderinin ise ödenmediğini belirterek, bu meblağın, avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvuru üzerine, %100 kusur oranı ve %70 maluliyet oranına göre, aktüer raporuyla tespit edilen toplam 206.472.21 TL maluliyet ve bakıcı gideri tazminatından, teminat limiti olan 150.000.00 TL'nın davacıya ödendiğini, bakıcı giderlerinin tedavi giderlerine değil, iş göremezlik ve sakatlık teminatına dahil olduğunu bildirerek, talebin reddini savunmuştur.

Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, 149.740.00 TL'nın, temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1086 sayılı HUMK.’nun 533. maddesi hükmü uyarınca, hakem kararları;

1- Tahkim müddetinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması,

2- Talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmesi,

3- Hakemlerin selâhiyetleri dâhilinde olmayan meseleye karar vermeleri,

4- Hakemlerin, iki tarafın iddialarından her biri hakkında karar vermemeleri, hallerinde temyiz olunurlar.

Açıklanan hususlar dışında ayrıca, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 28.01.1994 gün, 1993/4 Esas, 1994/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda, tarafların tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözümlemelerini öngördüğü takdirde, hakemlerin bu kurallar çerçevesinde karar vermek zorunda oldukları, buna aykırı karar vermelerinin temyiz sebebi oluşturacağı kabul edilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı vekilinin hakem kararına karşı ileri sürdükleri temyiz sebepleri, anılan Yasa hükmü ve İçtihadı Birleştirme Kararı’ndaki sebeplerden birine dayanmadığından reddi gerekmiştir.