Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/11282 K.2012/4670

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların murisi ...'nın sevk ve idaresindeki plakasız motosiklet ile tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazasında, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta hasar oluştuğunu ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini, aynı kaza sebebiyle davalılar tarafından da davacı şirket aleyhine Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/6 Esas sayılı dosyasından dava açıldığını ileri sürerek, dava dosyasının anılan dosya ile birleştirilmesi ile sigortalı araç için ödenen 6.611,00 TL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda; birleştirme talebinin kabulü ile dava dosyasının HUMK.nun 45.maddesi uyarınca, Ankara 12.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/64 Esas (Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/6 Esas) sayılı dosyasından görülen ve eldeki dava ile tarafları ve konusu aynı olup, aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan dava dosyası ile birleştirilmesine, yargılamanın birleştirilen dosya üzerinden yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesine göre açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 45. maddesinde, görülmekte olan davalar aralarında bağlantı bulunması halinde, davanın her safhasında istek üzerine veya kendiliğinden mahkemece davaların birleştirilebileceği öngö- ancak hükümle birlikte temyiz edilebileceği ve bu hususun tek başına bozma sebebi olmayacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda; birleştirme kararı veren mahkeme ile birleştirmeden sonra davaya bakacak olan mahkemeler aynı yargı çevresi içerisinde kurulmuş mahkemeler olduğu gibi, birleştirme kararı gönderme kararı niteliğindedir. Gönderme kararı ile dava sona ermeyip gönderilen mahkemede davaya devam edileceği ve esas hakkında bir hüküm verileceği kuşkusuzdur.

Bu bakımdan, birleştirme kararının tek başına temyiz kabiliyeti yoktur ve esas hükümle birlikte temyizi mümkün bulunmaktadır. Temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı yapılan temyiz istemleri hakkında da mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.