Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/12194 K.2012/5633

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı aracın yanarak hasarlandığını, davalıya ihbar yapıldığını ancak sigorta tazminatının tam olarak ödenmediğini ileri sürerek, bakiye 82.500,00 TL. sigorta tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasar bedelinin ödendiğini, davacı tarafın aracın yanmasında ağır kusuru bulunduğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 58.000,00 TL.nın 04.8.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplama yönteminin hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, Kasko Sigorta Sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece 58.000,00 TL. tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece benimsenen ve hükme esas alınan 23.8.2010 tarihli bilirkişi raporunda sigortalı aracın rayiç değerinden sovtaj değeri düşüldükten sonra kalan 395.000,00 TL. dan sigorta şirketinden tahsil edilen miktar

olan 337.500,00 TL.nın indirilmesi gerekirken, 337.000,00 TL.'nın indirilmesi sonucu 57.500,00 TL. yerine 58.000,00 TL. sonucuna ulaşılması ve mahkemece bu miktarın hüküm altına alınarak buna göre de harç ve vekalet ücreti hesaplanmış olması doğru değildir.

Ne var ki, bilirkişinin hesaplama yöntemi doğru olmakla birlikte işlem hatasından kaynaklanan ve maddi hataya dayalı bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ.

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (2) nolu bendindeki “58.000,00 TL.” rakamının tümceden çıkartılarak yerine “57.500,00 TL.” ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının harç ile ilgili (3) nolu bendindeki “3.445,20 TL.” rakamının çıkartılarak yerine “3.415,50 TL.” ibaresinin yazılmasına, aynı bentteki “bakiye 2.309,10 TL.” rakamının çıkartılarak yerine “bakiye 2.279,40 TL.” ibaresinin yazılmasına,