KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2011/2967 E., 2011/3346 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Kahramanmaraş Asliye 2. Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
348 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Hükmüne uyulan bozma ilamında, HUMK.nun 388. maddesinin 3/5 bentleri hükümlerine göre mahkeme kararlarının asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, mahkemece incelenen maddi ve hukuki olay ve meselelerin özünü, mahkemeyi sonuca götüren gerekçelerin ise ne olduğu hususlarını içermesinin zorunlu bulunduğu, Anayasa'nın 141/3 maddesi hükmünün de tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olmasını düzenlediği,
kararlara konulması gereken gerekçeler sayesinde tarafların hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK.nun 428.maddesi uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığının saptanacağı, diğer bir deyişle Yargıtay denetiminin ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabileceğine, somut olayda; "keşif, bilirkişi raporu, tapu kaydı ve resmi satış senedi, takip dosyası ile toplanan tüm delillere göre davanın İİK.nun 277 ve devamı maddeleri gereğince” davanın kabulüne karar verildiği,
böyle bir karar Anayasa'nın 141/3, HUMK.nun 388/3-5 maddelerine aykırı olduğu gibi HUMKnun 428.madde gereğince Yargıtay denetimi olanağını da ortadan kaldırdığına değinilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğu ve davalı ...’nin, borçlu ...’nin mali durumunu ve zarar verme kastını bilmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2011/2967, K. 2011/3346, 11 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama