Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/3297 K.2011/8401

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi), ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2010/442 sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, ... İcra Müdürlüğü’nün 2010/156 Talimat sayılı dosyasında yapılan 21.06.2010 günlü hacze konu menkullerin kendisine ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde yapıldığını, borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak için ... yerini kardeşi olan üçüncü kişiye muvazaalı olarak devrettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “takip borçlusunun üçüncü kişinin kardeşi olduğu ve ziyaret etmek amacı ile zaman zaman haciz adresine gelip gittiği ancak mahcuzların üçüncü kişiye ait olduğunun belirlendiği“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, üçüncü kişinin İİK7nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

İstihkak davalarında dava değeri, hacizli malın değeri ile alacak miktarından hangisi az ise ona göre belirlenir.

Somut olayda nispi karar ve ilam harcının mahcuzların değerinden daha az olan alacak miktarı (5.100,21.-TL) üzerinden hesaplanması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalı olmuştur.

Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HMK. 370/2 (HUMK’nun 438/7.) maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.