Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/4282 K.2011/5170

Davacı (3.Kişi) 1.... 3.... İnş. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında Adana 3.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 8.4.2009 gün ve 2007/1051-2009/432 sayılı hükmün Dairenin 30.9.2010 gün ve 2010/6674-7536 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı 3.kişi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Mahkemenin davanın konusu kalmadığından reddine ilk ilişkin kararı, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 18.10.2007 tarih,2007/19221 Esas ve 2007/18776 karar sayılı ilamı ile, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden bahisle düzeltilerek onanmış,onama kararına karşı davacının karar düzeltim talebi üzerine düzeltilerek onama kararı kaldırılmış ve konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderinin davada haksız olan tarafa yükletilmesi gerektiğinden mahkeme kararı bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş anılan karar ,dairemizin 30.09.2010 tarih ve 2010/6674 Esas ve 2010/7536 karar sayılı ilamı ile onammış bu kez davacı 3.kişi vekili onama kararının hatalı olduğundan bahisle karar düzeltim talebinde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelmesi sonucunda:

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltim isteminin reddi gerekmiştir.

2.Mahkemenin ilk kararında davalı alacaklı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmiş ve bu hüküm davalı alacaklı tarafından temyiz edilmediğinden davacı yararına kesinleşmiştir. Her ne kadar davacının karar düzeltim talebi ile karar bozulmuş ise de, davacı lehine daha önceden doğan kazanılmış hak ilkesinin bu hükümle bertaraf edilmesi düşünülemez.

Bu durumda mahkemece, bozmadan sonra davalı alacaklı yararına nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan davanın esası hakkında karar verilmediğinden Harçlar Yasası’na ekli (1) sayılı Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin III.bend 2.madde a.fıkrası gereği maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken nisbi yatırılan peşin harç üzerinden fazla harca hükmedilmesi de isabetsizdir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK 438/7. Maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.