Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/4636 K.2011/5025

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Bilecik İcra Müdürlüğünün 2009/345 talimat sayılı takip dosyasında, müvekkiline ait işyerinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek, haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz mahallinde borçluya ait belgelerin bulunduğunu, borçlunun alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla işletmesini muvazaalı olarak davacıya devrettiğini, devrin İİK'nun 44.maddesi ile BK'nun 179.maddesine uygun yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haciz yapılan adreste davacının faaliyet gösterdiğinin kira sözleşmesi, vergi ve oda sicil kayıtlarından anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK'nın 96 vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Borç 5.5.2009, 8.5.2009 ve 18.5.2009 tarihli çeklerden kaynaklanmaktadır. Haciz yapılan işyerine 3.kişinin borcun doğum tarihinden sonra 1.5.2009 tarihinde şube açtığı anlaşılmaktadır. Borçlunun haciz adresinde faaliyet gösterdiğine dair vergi dairesi kaydı bulunmamakla birlikte haciz sırasında borçluya ait evrak bulunduğu haciz tutanağı

içeriği gili sabittir. Kaldı ki daha önce borçlunun yanında çalışan Meryem Kaplan isimli şahsın davacı şirkette sigortalı işçi olarak çalıştığı da davacının kabulündedir.

Bu durumda İİK'nın 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu/alacaklı yararına olup aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir isteyen her kişi adına düzenlenmesi olanaklı borcun doğumundan sonra düzenlenmiş bulunan Fatura, adi nitelikli kira sözleşmesi, vergi levhası gibi belgeler yasal karinenin aksini ispata yeterli değildir. Ayrıca, borçlu ile 3.kişi arasında işletme devri olduğu kabul edilse bile İİK'nın 44.maddesine uygun yapılmayan bu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği ortadadır. Devralan davacı, BK'nun 179.maddesi gereğince işletmenin borçlarından da sorumlu bulunduğundan davanın reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştr.