Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/4647 K.2011/7515

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Akhisar 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/5248 Takip sayılı dosyasında kaydına 05.03.2010’da haciz konulan 45 HA 7541 plaka sayılı aracın noterde yapılan sözleşme ile 09.11.2009’da üçüncü kişi tarafından satın alındığını, mülkiyetin hacizden önce davacıya geçtiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili ve davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadıkları gibi cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu aracın trafik kaydına haciz konulmasından önce noterde yapılan sözleşme ile üçüncü kişi tarafından satın alındığı, mülkiyetin davacıya geçtiği“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle davalı alacaklı tarafa duruşma günü bildirilirken çıkartılan davetiye üzerinde HUMK’nun 508, 509, 510. maddelerine uygun uyarının yazılmış olmasına ve davanın açılması ile istihkak iddiasından haberdar olan alacaklı tarafın haczin kaldırılması yönünde bir girişiminin olmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

İstihkak davalarında dava değeri hacizli malın kıymeti ile alacak miktarından hangisi az ise ona göre belirlenir.

Somut olayda dava değeri, alacak miktarı olan 6.972,28.-TL’sıdır. Nispi karar ve ilam harcının hesabında alacak miktarı yerine mahcuzun değerinin dikkate alınması doğru görülmemiştir.

Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.