Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/5144 K.2012/4514

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sürücüsü ve işleteni olduğu araçla sebebiyet verdiği kazada vefat eden ... mirasçılarına müvekkili tarafından 22.07.2005 tarihinde toplam 14.023 TL ödendiğini belirterek ödenen 14.023 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde ölenin de müterafik kusuru bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 14.023 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle ödenen destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan rücuen tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, makine mühendisi İbrahim Karakoç tarafından kusur dağılımına ilişkin olarak tanzim edilen ve davalıya %100 oranında kusur izafe eden 31.12.2009 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesis edilmiştir.

Nurdağı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/61 Esas, 2008/144 Karar sayılı dosyasında ise, ATK Trafik İhtisas Dairesi'nin davalıya 6/8 oranında kusur veren 09.08.2005 tarihli raporuna itibar edilerek, kazanın meydana geliş şekli, sanığın (davalının) idaresindeki tanker ile önünde aynı istikamette seyreden maktulün kullandığı motorsikleti sollamak istediği sırada, maktulün kontrolsüz bir şekilde sola yönelmesi nedeniyle, maktulün aracına arkadan çarpması şeklinde kabul edilmiş ve verilen karar Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 24.10.2011 gün, 2011/3055 Esas, 2011/3576 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmiştir.

Kesinleşen ceza dosyasında kabul edilen olayın oluş şekli ile mahkemece itibar edilen 31.12.2009 tarihli bilirkişi raporunda kabul edilen olayın oluş şekli farklılık arzetmektedir. Hukuk hakimi, her ne kadar ceza dosyasında belirlenen kusur oranıyla bağlı değilse de; kesinleşen ceza dosyasındaki maddi vakıalar ile bağlıdır. Buna göre; hukuk davasıyla ceza davasında esas alınan kusur dağılımı farklılık arzetse bile, kabul edilen maddi vakıalar aynı olmalıdır.

Hal böyle iken; mahkemece bu husus gözardı edilerek ceza davasının sonucu beklenmeksizin, kazanın meydana geliş şeklini kesinleşen ceza dosyasından farklı değerlendirerek kusur durumunu belirleyen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.