Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/6388 K.2012/5018

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Özaslanlar Nak. San ve Tic. A.Ş. ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik, sürücü ve Zorunlu ve ihtiyari Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın davacı idaresinde bulunan araca çarparak davacının yaralanmasına neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500 TL. maddi, 2.00 TL. işten kalma 25.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 56.528,08 TL. Olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı Özaslanlar San. ve Tic. A.Ş. vekili davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 1.022,61 TL. geçici işgöremezlik, 55.505,47 TL. maluliyet zararı toplan 56.528,08 TL. maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 20.000 TL. manevi tazminatın davalılar ... ve Özaslan Nak. San ve Tic. A.Ş.'den tahsiline karar verilmiş karar verilmiş; hüküm, davalı Özaslanlar Nak. San ve Tic. A.Ş. ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK.nun 193. maddesine göre görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının verilen kararı karşı tarafa tebliğ yaptırması zorunludur. Davacının kararın kesinleşme tarihinden itibaren on gün içinde yeniden dilekçe vermesi veya yeniden çağrı kâğıdı tebliğ ettirmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır.

Yetkili ve görevli mahkemeye başvurma süresi olan 10 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerekir. 10 günlük başvuru süresi içinde yetkili olduğu belirtilen mahkemeye veya yetkisizlik kararı veren mahkemeye bir dilekçe ile başvurulması gerekir. Bu dilekçe için bir şekil öngörülmemiştir. Dilekçede, davanın görevli mahkemede görülmesi için gerekli işlemlerin yapılması istenir.

Sözü edilen 10 günlük başvuru süresi içinde görevli (veya görevsiz) mahkemeye başvurarak, karşı tarafa yapılacak tebligat giderinin ve varsa dosya gönderme masrafının ödenmesi gerekli ve yeterlidir.(Hukuk Genel Kurulu - 2007/11-799 E, 2007/803 K) Dava dosyasını alan görevli mahkeme, ilk olarak, 10 günlük süre içinde yetkili veya yetkisiz mahkemeye başvurulmuş olup olmadığını resen inceler.

Mahkeme, 10 gün içinde başvurulmadığını tespit ederse, başkaca bir işlem yapmadan, resen davanın açılmamış sayılmasına karar verir.

Bu şekilde, 10 gün içinde başvurulması üzerine görevli mahkemede görülmeye başlanan dava, yeni bir dava olmayıp görevsiz mahkemede açılmış olan davanın devamı olduğundan, görevli mahkemede yeni bir harç alınmaz.

Bu açıklamaların ışığında somut olay incelendiğinde.

Davacı vekili Hatay Asliye Hukuk Mahkemesi’ne açtığı davada davalı tarafından yetki itirazında bulunulmuş, Hatay Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 19.12.2006 tarihinde Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiş, karar temyiz edilmeden 10.4.2007 tarihinde kesinleşmiştir.Davacı vekili yetkisizlik kararı veren Hatay Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 16.5 .2007 tarihli dilekçesinde, 19.12.2006 tarihinde dosyanın gönderilmesi için dilekçe verdiklerini, dosyada dilekçelerinin olmadığını, masrafları yatırdıklarını iddia ederek dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini istemiştir.

Yetkili mahkemeye gönderilmesi için başvuru süresi olan 10 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiğinden mahkemece davacı vekilinin 16.5.2006 tarihinde verdiği dilekçesinde belirttiği hususlar araştırılarak, dosyanın gönderilmesi için dilekçe verilip verilmediği veya gönderme masraflarının ve tebligat giderlerinin süresi içerisinde yatırılıp yatırılmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.