KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2011/6857 E., 2012/1102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek sigortalıya ödenen 8.388.00 TL’ndan, davalı tarafın kusur oranına isabet eden 5.916.00 TL’nın, avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre davanın kabulüne 5.916.00 TL’nın yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, davacıya sigortalı araçtaki hasar miktarı 5.308.00 TL parça ve 1.380.00 TL işçilik bedeli olmak üzere toplam 6.688.00 TL (KDV dahil), davalı sürücü %75 oranında kusurlu olarak belirlenmiştir. Mahkemece, toplam tazminat tutarından davalıların %75 kusur oranına isabet eden 5.016.00 TL’na karar vermek gerekirken, davacının talep etmediği 1.200.00 TL değer kaybı da hesaplamaya dahil edilerek fazla tazminata hükmedilmesi 1086 sayılı HUMK.’nun 74. maddesine aykırı olup, bozma nedenidir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2011/6857, K. 2012/1102, 6 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama