Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/6870 K.2012/1470

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, sigortalı tarafından satılmak üzere davalı ...'e teslim edildiğini, ...'in de otopark olduğu şüpheli yerde davalı şirket çalışanı ...'e herhangi bir fiş almadan anahtarıyla birlikte teslim ettiğini, davalı ...'in ise aracın anahtarını 13 yaşındaki oğlu ...'a teslim ederek oradan ayrıldığını, otoparka gelen meçhul şahısların araç anahtarını ...'dan alarak aracı çaldıklarını, sigortalıya ödenen 16.000.00 TL'nın faiziyle birlikte rücuen tahsili için başlatılan ilâmsız icra takibinin davalıların itirazı üzerine durduğunu belirterek itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve vekili, aracın ücret karşılığında otoparka bırakıldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... Ltd. Şti. vekili, aracın çalındığı yerin otopark olarak işletilmediğini, boş arsa olduğunu, davalı ...'in de mesai saatleri dışında burada durarak araçlarını park edenlere yardımcı olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve kısmen benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... Ltd.

Şti. aleyhindeki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... hakkındaki davanın esastan reddine, davalılar ... ve ... aleyhindeki davanın kabulüne, takibe itirazlarının 16.000.00 TL asıl alacak ve 2.244.00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18.244.00 TL üzerinden iptaliyle takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

TTK.’nun 1278. maddesine göre, sigortacı, sigorta ettiren veya sigortadan faydalanan kimsenin yahut eylemlerinden hukuken sorumlu bulundukları kimselerin kusurlarından doğan zararları tazmin ile mükelleftir. Öte yandan, kasko sigortasında sigorta ettirenin rızası ile aracı kullanan kişinin eylemini sigorta ettirenin dışında mütalaa etmek ve bu kimseyi üçüncü kişi olarak kabul etme olanağı da yoktur. Nitekim, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.1. maddesinde, sigortalıdan başka araç kullanan kişinin iradesi dışında meydana gelen hasarların dahi sigorta kapsamında olduğu kabul edilmiştir.

O halde mahkemece, anılan yasa ve genel şartlar hükümleri doğrultusunda, davalı ...’in sigortalıdan aracı emaneten teslim alan kişi olduğu ve davacının ödediği tazminatı bu davalıdan rücu hakkının bulunmadığı gözetilerek, hakkındaki davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Davacıya sigortalı araç davalı ... tarafından, davalı ... Ltd. Şti.’nin işlettiği iddia olunan otoparka bırakılmış ve araç burada iken çalınmış olup, sigortalı ile otopark işletmecisi arasında BK.’nun 463. ve devamı maddelerinde düzenlenen vedia (saklama) sözleşmesi ilişkisi kurulmuştur. Bu durumda, otopark işletmecisinin sorumluluğunun BK.’nun 481. maddesi kapsamında ardiyecinin saklama borcunu kötü ifa etmiş olmasından kaynaklandığının

kabulü ile bu çerçevede kusur durumunun değerlendirilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, hırsızlığa ilişkin C.Savcılığı soruşturma dosyası, dava açılmışsa ceza davası dosyası da getirtilerek mahallinde keşif yapılıp, aracın çalındığı yerin davalı ... Ltd. Şti.’nin sorumluluğunda olup olmadığı, para karşılığında otopark olarak kullanıp kullanmadığı hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sorumluğunun bu kapsamda tartışılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.