KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2011/7210 E., 2012/2201 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların malik ve trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını belirterek 3.225.00 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ise davalı ... şirketi hakkındaki davayı atiye bıraktıklarını bildirmiştir.
Davalı ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.
Davalı .... vekili, kazaya karışan aracın poliçesine kayıtlarında rastlanmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davalı .... hakkındaki dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... aleyhindeki davanın kabulü ile 3.225.00 TL’nın faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekili 11.10.2010 tarihli ikinci yenileme dilekçesinde, davalı .... yönünden davayı takip etmeyeceklerini bildirmiştir. Davacı, davalı ... şirketi yönünden davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden, mahkemece, kendisini vekil ile temsil ettiren bu davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta olumlu
veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2011/7210, K. 2012/2201, 27 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama