KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2011/7470 E., 2012/1324 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ...
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 4.270 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı sürücüsünün kazada %100 kusurlu olduğunu belirterek şimdilik 4.270 TL.nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... Müt. Tic. A.Ş vekili müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın trafik sigortası şirketi Genel Sigorta A.Ş.ne ihbarını ve reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.012 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... Müt. Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2009 tarihinden itibaren 1.400 TL.sına çıkarılmıştır.
Davanın redodedilen kısmı 258 TL olup, temyize konu karar anılan tarihiten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
2-Davalı ... Müt. Tic. A.Ş vekilinin temyizine gelince;
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... Müt. Tic. A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2011/7470, K. 2012/1324, 9 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama