Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/8165 K.2011/12173

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın sürücü ... idaresinde bulunduğu sırada meydana gelen kazada ağır hasar gördüğünü araç bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, 30.000,00 TL.sı tazminatın kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza sırasında araç sürücüsünün ... olmadığını, aracın alkollü sürücü idaresinde iken kaza yaptığını alkolsüz olan ...’ın sürücü olarak gösterildiğini, kasko sigortası genel şartlarının A.5.5.maddesi gereğince zararın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında bulunmadığını,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; 30.000 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili dava dilekçesinde hükmedilecek tazminata reeskont faizi uygulanmasını talep etmiş, mahkemece yasal faiz uygulan-

masına karar verilmiştir. Taraflar arasındaki ilişki Türk Ticaret Kanununda düzenlenen kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklandığına ve bu tür sözleşmeler mutlak ticari işlerden olduğuna göre davacı reeskont oranında faiz uygulanmasını isteyebilir. Mahkemece talep gibi hükmedilen tazminata reeskont oranında faiz uygulanmasını gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde iki faiz türünün de yazılması doğru değil bozma nedeni ise de yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün düzeltilmesi uygun görülmüştür.