Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/8835 K.2012/6874

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya trafik sigortalı araçta yolcu iken meydana gelen tek taraflı kazada yaralanarak işgücü kaybına uğradığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek ıslâh ile artırılmış 4.110.00 TL geçici ve 44.834.00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 48.944.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusur ve zararın ispatlanması halinde poliçe limitiyle sorumlu olduklarını, temerrüde düşmediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davanın kabulü ile 48.944.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

B.K.’nun 46. maddesi uyarınca, cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir

olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir.

Somut olayda, davacının olay nedeniyle geçici süreyle çalışamadığı ve %8 oranında maluliyete uğradığı sabittir. Yaşadığı sürece hayatını idame ettirmek için maluliyeti nedeniyle daha fazla güç sarf edeceği açıktır. Bu nedenle, davacının yaşı ve yaşam tarzı itibariyle ne miktar gelir elde edebileceği belirlenerek iş gücü kaybından doğan zararı hesaplanmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının Karalar İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti.’nde iş makinesi operatörü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, şoförler odasının yazısında bildirilen 2005-2010 yılları arasında bir şoförün günlük 30.00 TL ile 55.00 TL arasında değişen kazancına göre hesaplama yapılmış ve belirlenen bu miktar üzerinden maddi tazminata karar verilmiş ise de, davacının çalıştığı şirketten ne kadar ücret aldığı belgelenmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davacının çalıştığı şirketten kaza tarihi itibariyle aldığı ücrete ilişkin maaş bordrosu, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları getirtilerek gelirinin tespiti ile gerektiğinden bilirkişiden tazminat yönünden ek rapor alınıp, kazanılmış haklar da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir