Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/9231 K.2011/10090

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Hakem Heyetince verilen 25.02.2011 gün, 2010/E 827-5 Esas ve 2011/155 sayılı Karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş ve İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce Daire’mize gönderilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin desteği ...’in, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu araçta yolcu iken meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek, poliçe limiti olan 175.000.00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... yetkilisi, ölenin hak sahiplerine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından dul ve yetim maaşı bağlandığını, mevzuat ve kriterler doğrultusunda hazırlanan aktüer raporuna istinaden bakiye her hangi bir tazminat ödemesinin mümkün olmadığını, yasal faiz istenebileceğini bildirerek, talebin reddini savunmuştur.

Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, eş Meryem Kolaber için 127.256.00 TL ve çocuk Melis Kolaber için 15.956.00 TL olmak üzere toplam 143.212.00 TL’nın, 21.07.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1086 sayılı HUMK.’nun 533. maddesi hükmü uyarınca, hakem kararları;

1- Tahkim müddetinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması,

2- Talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmesi,

3- Hakemlerin selâhiyetleri dâhilinde olmayan meseleye karar vermeleri"

4- Hakemlerin, iki tarafın iddialarından her biri hakkında karar vermemeleri, hallerinde temyiz olunurlar.

Açıklanan hususlar dışında ayrıca, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 28.01.1994 gün, 1993/4 Esas, 1994/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda, tarafların tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözümlemelerini öngördüğü takdirde, hakemlerin bu kurallar çerçevesinde karar vermek zorunda oldukları, buna aykırı karar vermelerinin temyiz sebebi oluşturacağı kabul edilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, taraf vekillerinin hakem kararına karşı ileri sürdükleri temyiz sebepleri, anılan Yasa hükmü ve İçtihadı Birleştirme Kararı’ndaki sebeplerden birine dayanmadığından reddi gerekmiştir.