Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/9719 K.2012/9570

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in işleteni, davalı ...'nin sürücüsü olduğu ve müvekkiline ... poliçesi ile sigortalı olan araç içerisinde yolcu olarak bulunmakta iken sürücünün istiap haddini aşması sonucu %100 kusuruyla meydana kazada vefat eden ...'ın mirasçılarına ödenen destekten yoksun kalma tazminatı, aynı kazada yaralanan ... ve ... için ödenen maluliyet tazminatı toplamı 41.115 TL.nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kazada araç sürücüsü ve araç malikinin kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün davranışlarının kusur oluşturduğu belirtilmiş ise de, dava konusu olayın meydana geliş şekline göre ağır kusur olmadığı, bu sebeple sürücünün %100 oranında kusurlu olmasının sigorta şirketine rücu hakkı vermeyeceği, 2918 sayılı K.T.K'nun 65.maddesi ve genel şartların B.4 maddesi "e" bendi gereğince istiap haddinden fazla yolcu alınmasının sigortacıya dönme hakkı verebilmesi için kazanın meydana gelmesi ile arasında nedensellik bağının bulunması gerektiği, bilirkişi raporunda kazanın sadece araçta istiap haddinden fazla yolcu bulunması nedeniyle meydana geldiği yönünde kanaat bulunmadığı, kazada aşırı hız ve direksiyon hakimiyetini kaybetme nedenlerinin de etkili

olduğunun belirtildiği, açıklanan nedenlerle sigorta şirketinin sigortalıya rücu hakkının bulunmadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle hak sahiplerine ödenen tazminatın kusurlu araç sürücüsünden ve araç işleteninden tahsili istemine ilişkindir.