Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/9903 K.2012/9183

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların desteği olan...'ın bulunduğu araç ile davalıya zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı aracın çarpışması sonucu desteğin vefat ettiği, uğranılan zararın tazmini için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00.-TL tazminatın 13.11.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Sigorta A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile ... için 90.000,00.-TL ... ... için 30.000,00.-TL, ... için 30.000,00.-TL destek tazminatının temerrüt tarihi olan 13.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacıların destekten yoksun kalmaları nedeni ile uğradıkları zararın tazmini isteminden ibarettir. Davalıya sigortalı araç ticari nitelikte olup, TTK'nın 3. maddesi uyarınca bu müesseseyi ilgilendiren fiil ve işlerin ticari iş sayılması ve ayrıca 3095 sayılı Yasa’nın 2. maddesinin 2. fıkrasında; ”arada sözleşme olmasa bile, tica-

ri işlerde temerrüt faizi, ... Bankası’nın kısa vadeli avanslar için öngördüğü faiz oranına göre istenebileceği” belirtilmiş olmasına göre, olayda istem gibi avans oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi yanlış olmuş ve kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.