Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/10653 K.2012/11581

Koruyucu ve destekleyici tedbir istemine ilişkin davada İzmir 2. Çocuk ve İzmir 14. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, özürlü çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir istemine ilişkindir.

İzmir 2. Çocuk Mahkemesi, suça sürüklenen çocuklar dışında koruma tedbiri alma görevinin aile mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İzmir 14. Aile Mahkemesi ise, Çocuk Koruma Kanunu'nun 9. maddesi gereğince korunma ihtiyacı olan çocuklarla ilgili taleplere çocuk mahkemelerinde bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun çocukların korunmasına, hakların ve esenliklerin güvence altına alınmasına ilişkin usul ve esasların düzenlenmesini amaç eden 1. maddesi ve korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında alınacak tedbirler ile suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanacak güvenlik tedbirlerinin usûl ve esaslarını kapsamına alan 2. maddesi ile koruma ihtiyacı olan çocuklar ile suça sürüklenen çocuklar ayrı ayrı değerlendirilmiş ve aynı kanunun 3/a-1 maddesi ile “korunma ihtiyacı olan çocuk” ve 3/a-2 maddesi ile “suça sürüklenen çocuk” kavramlarının tanımları yapılmıştır.

Aynı Kanun’un 3 maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile 7/1 maddeleri uyarınca koruyucu ve destekleyici tedbirlerin "çocuk hakimi" tarafından alınacağı, görevli mahkemeler yönünden ise suça sürüklenen çocuklardan söz etmeyen geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararlarının, görevli aile ve asliye hukuk mahkemelerince alınacağı belirtilmiştir.

Ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 8/I. fıkrasında da yine yalnızca koruma ihtiyacı olan çocuklardan

../...

- 2 -

2012/10653

2012/11581

bahsedilerek koruyucu ve destekleyici tedbirler almada yetkili mahkemenin çocuğun kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki “çocuk hâkimi” olduğu belirtilmektedir.

Yine, görevli mahkeme yönünden 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 maddesinin 1, 2 ve 3. fıkrası ile bu kanunun uygulamasına ilişkin yönetmeliğin, usul ve esaslar hakkındaki 4. maddenin (I/e) fıkrası ile "mahkeme; çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerini, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile yada asliye hukuk mahkemeleri ile ceza mahkemelerini" şeklinde görevli mahkemeler belirlenmiştir.

Mahkemelerin görevi başlıklı 26. maddesinde ise çocuk mahkemeleri ve çocuk ağır ceza mahkemelerinin çocuklar tarafından işlenen suçları yargılama görevi yanında maddenin 3. fıkrasında “Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir” hükmü gereğince koruyucu ve destekleyici tedbirleri almak konusunda da görevli olduğu ve bunun suça sürüklenen çocuklara ilişkin bir sınırlama içermediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, özürlü küçük ...'nun bakımının ailesi tarafından yapılamadığının tespit edilmesi nedeniyle İzmir Balıkesir Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı İl Müdürlüğü tarafından koruma tedbirinin uygulanmasının istendiği, küçüğün herhangi bir suçun şüphelisi veya mağduru olmadığı ancak yasının 3. maddesinde tanımı yapılan korunma ihtiyacı olan çocuklardan olduğu dikkate alındığında, 5395 sayılı Yasa'nın amaç ve kapsamını düzenleyen 1 ve 2. maddeleri ile yukarıda görevli mahkeme yönünden yapılan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde korunma ihtiyacı olan çocuklarla ilgili olarak Çocuk Mahkemeleri yetkili kılınmıştır.

Bu durumda, çocuk hakkındaki koruma kararı verilmesine ilişkin davanın Çocuk Mahkemesinde görülmesi gerekir.