Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/10950 K.2012/13050

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, ...İcra Müdürlüğü’nün 2010/6438 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, ... İcra Müdürlüğü’nün 2010/767 sayılı Talimat dosyasında yapılan 21.08.2010 günlü hacze konu menkullerin üçüncü kişiye ait faturalı eşyalar olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, üçüncü kişi ve borçlunun karı koca olduğunu, borçlu ve oğlunun ortağı olduğu ... Ltd. Şti.nin beyaz eşya ticareti yaparken kapandığını, aynı yerde davacının aynı alanda çalışmak üzere ... unvanlı iş yerini açtığını, borçlunun da davacının yanında çalışmaya başladığını, ödeme emrinin burada tebliğ edildiğini ve hacizde borçluya ait belgelerin ele geçtiğini, tüm bunların muvazaalı hareket edildiğini gösterdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu hacizde borçlunun oğlunun hazır bulunarak iş yerinin annesine ait olduğunu beyan ettiği, davacının 05.08.2009’dan beri bu adreste faaliyet gösterip 14.08.2010 tarihine kadar borçlu ile ve ortağı olduğu ... Ltd. Şti. ile ticari ilişkisinin bulunmadığı, bu dönemden sonra adı geçen şirket tarafından düzenlenen üç adet fatura kapsamında alınan malların mahcuzlarla ilgisinin bulunmadığı, istihkak iddiasının

yerinde olduğu“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz takip borçlusunun önceki faaliyet adresinde yapılmıştır ve üçüncü kişi, borçlunun eşidir. İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi, borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır.

İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan üçüncü kişi, vergi levhası, adi nitelikteki kira sözleşmesi, tanık anlatımları ve fatura deliline dayanmaktadır.

Sunulan faturaların bir kısmı borcun dayandığı kredi kartı üyelik sözleşmesinin imzalanmasından, bir kısmı ise hesap katından sonra düzenlenmiştir.

Bu koşullarda üçüncü kişi ve borçlunun borcun doğumundan sonra alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı hareket ettiklerinin kabulü gerekir. Diğer yandan sunulan deliller de istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli nitelikte değildir.

Davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde kabulüne yönelik hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONU Ç