Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/11392 K.2013/8230

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...’nın kullandığı araca davalı ... Sigortaya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada murisin vefat ettiğini belirterek, ıslahla artırılmış haliyle eş için 85.000 TL, ... için 25.000 TL, ... için 40.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının sigortanın ödeme talebini reddettiği 02.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %100 kusuruna göre davanın kabulü ile eş için 85.000 TL, ... için 25.000 TL, ...40.000 TL olmak üzere 150.000 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yaşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde hükmedilecek tazminata davalı ... şirketinin talebi reddettiği tarih olan

02.06.2010 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesini talep etmiş, ancak mahkemece dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiştir. Sigorta şirketi, davanın açılmasından önce temerrüde düşmüş olup mahkemece davacının talebi ile bağlı kalınarak başvurunun reddedildiği tarihten itibaren faize hükmedilmesi yerine dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.