Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/1171 K.2012/1935

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı tarafa kasko sigortalı olup kaza sonucu hasarlandığını açıklayarak, 6.715,64 TL.nin reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; hasar bedeli ile ilgili kısım bozma ilamı kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 225 TL.lik araç kiralama bedeli yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin 1.250 TL.ye yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. (HMK 341 ve 361.) maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2009 tarihinden itibaren 1.400 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.