Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/13376 K.2013/5460

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Karşıyaka 3. İcra Müdürlüğü’nün 2009/1493 Takip sayılı dosyasında yapılan 15.05.2009 günlü hacizden 20.10.2009’da haberdar olduklarını, tutanağın 1,2,3. sıralarında geçen makinelerin finansal kiralama sözleşmesi uyarınca kiracı sıfatı ile borçlunun zilyetliğinde iken haczedildiğini, 3226 sayılı Kanun’un 19/2. maddesi gereğince haczedilmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle yaptıkları başvurunun Karşıyaka 3. İcra Müdürlüğü tarafından reddedildiğini belirterek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu haciz sırasında mahcuzların ... Kozmetik Ltd. Şti.nin elinde olduğunu, bu nedenle haczin yapılması nedeni ile alacaklı tarafın sorumlu

Tutulamayacağını, finansal kiralama sözleşmesinin kiracının ikametgahındaki noterde tutulan özel sicile tescil edilmemesi halinde geçerli olmayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delilere göre: “dava konusu makinelerin finansal kiralama sözleşmesi kapsamında mülkiyeti üçüncü kişiye ait eşyalar olduğu, 3226 sayılı Kanun’un 19/2. maddesi gereğince haczedilmesinin mümkün olmadığı“ gerekçesi ile davanın ve birleşen şikâyet başvurusunun kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

İstihkak davaları İİK’nin 97/11. maddesi uyarınca genel hükümler dâhilinde basit yargılama usulüne tabidir.

Buna göre istihkak davasının esasına yönelik kabul kararı verilmesi halinde hacizli malın değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının karşı taraftan alınması gerekir.

Bu husus gözetilmeden alacak miktarı üzerinden nispi karar ve ilam harcı alma yerine maktu harç ile yetinilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nin 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.