Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/13875 K.2012/13061

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili,....İcra Müdürlüğü’nün 2009/12879 sayılı Takip dosyasında trafik kayıtlarına ‘da haciz konulan ... ve ... plaka sayılı araçların 11.03.2009‘da noterde yapılan sözleşme ile üçüncü kişi tarafından satın alındığını, mülkiyetin hacizden önce davacıya geçtiğini, başka takip dosyalarında açtıkları istihkak davalarının kabul edildiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu hacizlerin trafik kaydına göre konulduğunu, satışların alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “trafik kaydına 22.10.2009’da haciz konulan araçların üçüncü kişi tarafından noterde yapılan sözleşme ile 11.03.209’da satın alındığı, mülkiyetin hacizden önce davacıya geçtiği, araçların borçlu adına kayıtlı olması nedeni ile alacaklı tarafın davanın açılmasında kusurunun bulunmadığı “ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

İstihkak davalarında, İİK’nun 97/11. maddesi hükmünce, genel hükümler dâhilinde basit yargılama usulü uygulanır.

Buna göre davanın kabulü halinde haksız çıkan taraf aleyhine, dava değeri üzerinden Harçlar Kanunu’na göre hesaplanacak nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekir.

1086 sayılı HUMK’nun 94/2.maddesinin (6100 sayılı HMK’nun 312/2. maddesi) uygulanması için aranan yasal koşulların tamamı somut olayda gerçekleşmemiştir. Gerçekten de davalı alacaklı tarafın, haczi öğrendikten sonra kaldırılması yönünde bir girişimi olmamış, davayı kabul ettikleri yönünde bir beyan da dosyaya yansımamıştır.

Bu koşullarda davanın açılmasına neden olan davalı alacaklı tarafın yargılama giderleri ile nispi karar ve ilam harcı ve nispi vekâlet ücretinden de sorumlu olması gerekir. Bununla birlikte yargılama giderleri ve vekâlet ücreti ile ilgili hata temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Ne var ki kamu düzeni ile ilgili hususlara aykırı davranılması aleyhe bozma yasağı kuralı kapsamı dışında kalır ve re’sen incelenebilir. Yargılama harçlarının noksan alınması da kamu düzenine ilişkin bir yanlışlık olup bozma nedenidir.

Somut olayda, dava kabul edildiğine göre dava değeri üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcından peşin yatan kısmın indirilmesi ile bakiye harcın davalılardan mütesilsilen alınarak Hazine’ye gelir kaydına karar verilmesi gerekirken davacıya yükletilmesi doğru bulunmamıştır.

Belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi ise yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.