Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/14106 K.2013/15637

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin yolcusu olduğu araçla, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpışması sonucu müvekkilinin yaralanarak daimi maluliyete uğradığını ileri sürerek ıslahla birlikte 954,69 TL geçici iş göremezlik zararı ile 9.045,31 TL sürekli iş göremezlik zararının tüm davalılardan, 10.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleştirilen davada 17.053,51 TL sürekli iş göremezlik tazminatının tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu, ayrıca asıl davada ıslah edilen kısmın ve ek davanın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, davacının kazadan sonra kalıcı maluliyetinin kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asıl davada maddi tazminat talebinin kabulü ile 954,69 TL kazanç kaybı ile 8.295,31 TL sürekli iş göremezlik zararının davalı sigorta şirketi 18.04.2005 temerrüt tarihinden, diğer davalılar kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle sorumlu olmak üzere- davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

birleştirilen davanın kabulü ile 17.053,51 TL sürekli iş göremezlik zararının davalı sigorta şirketi 18.04.2005 temerrüt tarihinden, diğer davalılar kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle sorumlu olmak üzere- davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asıl davada talep edilen sürekli iş göremezlik zararı alınan rapor doğrultusunda davacı vekilince ıslahla 9.045,31 TL'ye yükseltilmiş olup, mahkemece gerekçe gösterilmeksizin talebin kısmen kabulü ile 8.295,31 TL'ye hükmedilmesi doğru değildir.

3-Davacı vekili davadan önce 09.04.2005 tarihli ihtarname ile davalı sigorta şirketine başvurmuş olup, mahkemece hükmedilen sürekli iş göremezlik zararına yürütülecek faiz yönünden bu başvuru tarihi esas alınmıştır. Oysa anılan ihtarnamede davacı vekili, davalı sigorta şirketinden sadece o zamana kadarki 711.591.166 TL tedavi giderlerini talep etmiş ve "poliçedeki sürekli sakatlık teminatı ile müvekkilimin uğrayacağı bedensel kayıptan kaynaklanan tazminatlarımızı ayrıca talep etme hakkımızı saklı tutuyoruz" diye bir ifadeye başvurmuştur. Bu ifadeden, anılan ihtarname ile davalı sigorta şirketinden iş göremezlik zararının talep edilmediği, bu ihtarnamenin yalnızca tedavi giderlerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda,

hükmedilen iş göremezlik zararı yönünden davalı sigorta şirketinin dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü ile bu tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde 18.04.2005 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.