Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/14514 K.2012/13189

Taraflar arasındaki Tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 01.09.2009 tarihinde meydana gelen kazada müvekkilinin eşi olan ...'ın kullandığı araçta bulunan oğlu ...'ın öldüğünü belirterek, fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla, 7.500,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla talebini 8.591,18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu, 4.223,34 TL tazminat bakımından davayı kabul ettiğini öne sürerek, fazla kısım için davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre ve ıslah doğrultusunda, davanın kabulü ile 8.591,18 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 45/2 maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53/3. maddesi) gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Davacının desteği olan ...kazanın gerçekleştiği tarihte 5 yaşında olup davacı annesidir. Davacının çocuğu için 18 yaşına kadar eğitim ve yetiştirme gideri olacaktır. Ölüm sonucu davacı bu giderden kurtulduğu için makul seviyede eğitim ve yetiştirme giderinin tavan destek tazminatından mahsup edilmesi gerekirken yetiştirme giderinin mahsup edilmemesi ve raporda askerlik süresi 15 ay yerine 1 yıl kabul edilerek hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, işaret edilen hususlar gözetilerek hesaplama yapılması için bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.