Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/14953 K.2013/4115

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı temsilcisi, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın trafik kazası sonucunda tam kusurlu olarak davacı şirkete ait araçta hasara ve tamir süresince kazanç kaybına neden olduğunu ileri sürerek, dava dışı sigorta şirketinden tahsil edilen miktar düşüldükten sonra bakiye 3.622,00 TL. araç hasarı ile 59.500,00 TL. kazanç kaybı olmak üzere toplam 63.122,00 TL. nın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile (bakiye 1.000,00 TL. araç hasarı, 4.250,00 TL. kazanç kaybı olmak üzere) toplam 5.250,00 TL.nın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı temsilcisi ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporunda belirtilen kusur oranının ve (bakiye) araç hasar tazminatına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı temsilcisi ile davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK.nun 275 (HMK.md.266) ve devamı maddelerine göre çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda ihtisas sahibi kimselerin dinlenmesi ve rapor alınması gerekir. Somut olayda dava konusu trafik kazası nedeniyle davacıya ait ticari araçta oluşan (bakiye) hasar bedeli yanında aracın çalışamadığı günler için kazanç kaybı zararı da talep edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda aracın tamir süresinin 15 gün olduğu belirtilerek kazanç kaybı zararının takdirinin mahkemeye ait olduğu ifade edilmiş, mahkemece davacının tek taraflı beyanına ve ibraz ettiği Personel Servisi Taşıma Sözleşmesine bağlı kalınarak tazminat takdir edilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda ihtisas sahibi kimselerin dinlenmesi ve rapor alınması gerekir.

O halde, mahkemece öncelikle talep edilen kazanç kaybı zararı yönünden tarafların delillerinin ibrazının sağlanması, davacı tarafın çalışmasına ilişkin (servis taşıma) sözleşme suretlerinin, varsa kayıtlı olduğu kurum ve kuruluş kayıtlarının, vergi beyannamelerinin, Esnaf ve Şoförler Odası gibi kuruluşlardan sorularak aylık ortalama net kazanç durumuna dair kayıt ve belgelerin getirtilmesinden sonra, dosyanın içlerinde hasar uzmanı ile gelir ve hesap işlerinden anlayan (hesap uzmanı, muhasebeci, mali müşavir gibi) bilirkişi heyetine tevdii ile araçta oluşan hasarın boyutu itibariyle onarım süresinin belirlenmesi,

bu süre içinde aracın çalışmamasından kaynaklanan kazanç kaybı zararının (tatil günleri çalışamama, yakıt, bakım-onarım vd.işletme giderleri düşüldükten sonra aylık/günlük net kazancının) belirlenmesi için ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, onarım süresi ve tazminat miktarı yönünden meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi, ondan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.