Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/15171 K.2013/3316

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili davalılar ... ve ...’ın müvekkillerine olan borçları nedeniyle haklarında yaptıkları icra takipleri sırasında borçlarına yetecek haczi kabil mallarının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile ...'ın kendisine ait taşınmazı damadı ...’e sattığını, ...’in ise kendisine ait taşınmazı davalı ...’a sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, ivazlar arasında fahiş fark bulunduğu gibi tüm dosya içeriğinden 3. Kişi konumundaki davalı ...’nin borçlu davalı ...’in alacaklıları ızrar kastını bilen veya bilmesi gereken kişilerden olduğunun anlaşılmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre diğer temyiz itirazları

yerinde değildir. Ancak tasarrufun iptali davalarında karar harcı ve vekalet ücretinin tasarrufa konu malın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile davacının alacak miktarından hangisi daha az ise o miktar üzerinden hesaplanması gerekir.

Ayrıca dava konusu tasarrufların birden fazla olduğu, 2 ayrı borçlunun bulunduğu ve her bir borçlunun kendilerine ait taşınmazları farklı kişilere sattığı anlaşılmakla her bir tasarruf için ayrı vekalet ücreti ve karar harcına hükmedilip davalıların sorumlu oldukları miktarların ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken iki farklı tasarruf için tüm davalıların birlikte sorumlu tutulmaları ve davalılar aleyhine fazla karar harcı ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle

1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.