KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2012/15580 E., 2013/1342 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2013
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı (üçüncü kişi) vekili, ...İcra Müdürlüğü’nün ... sayılı Takip dosyasında trafik kaydına 23.09.2009’da haciz konulan ... plaka sayılı aracın noterde yapılan sözleşme ile 12.10.2009’da üçüncü kişi tarafından satın alındığını, 1 yıl içinde satış istenmediğinden haczin hükümsüz kaldığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu haczin 1 yıl içinde satış istenmediğinden ortadan kalktığını, üçüncü kişinin istihkak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını, satışı davanın açılması ile öğrendiklerini belirterek davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu aracın trafik kaydına haciz konulmasından sonra satın alındığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
İstihkak davalarında geçerli bir haczin bulunması dava şartı olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir.
Dava konusu haciz 23.09.2009’da konulmuş, istihkak iddiası 04.05.2011’de doğrudan dava açma yolu ile ileri sürülmüştür.
İİK’nin 106/1. maddesindeki 1 yıllık satış isteme süresi 23.09.2010’da dolduğu için dava tarihi itibarı ile geçerli bir haciz bulunmamaktadır.
Bu koşullarda dava şartı bulunmadığından davanın reddi gerekirken işin esasına yönelik red kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2012/15580, K. 2013/1342, 11 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama