Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/16088 K.2013/16915

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, motosiklete çarpması sonucu, motosiklet sürücüsü ... ve motosiklette yolcu olarak bulunan ...n yaralandığını, ...'in uzun süre tedavi görmesine rağmen %98 oranında malul kaldığını, müvekkili tarafından ...için daimi işgöremezlik zararı ve tedavi gideri ödendiğini, ... 'in tedavi giderlerinin de ödendiğini, toplam ödemenin 208.559,22 TL olduğunu, kazaya karışan iki aracın da zorunlu trafik sigortasının bulunmadığını, ödenen bedellerin rücuan tahsili için davalılara yönelik üç ayrı takip başlatıldığını, davalıların takiplere itiraz ettiğini belirterek davalıların icra dosyalarına yönelik itirazlarının iptaline, takiplerin devamına ve %40 icra inkar tazminatı ödemelerine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., diğer davalının aracını izinsiz alarak dava konusu kazaya neden olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davalı ...'nun şoförü olarak çalıştığını, kaza günü ondan habersiz araçla köye gittiğini, giderken motosikletin kendisine çarptığını beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, davalıların ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/913, 2010/3824, 2010/3090 takip sayılı dosyalarına yönelik itirazlarının iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,

değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, ...'nın 3. kişiye ödediği işgöremezlik tazminatı ve tedavi giderlerinin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu trafik sigortası olmayan araç, yine trafik sigortası olmayan motosiklete çarpmış ve motosiklet sürücüsü ... ... ile yolcu olarak bulunan ... yaralanmıştır. Davacı tarafça dosyaya sunulan ve davacının işgöremezlik tazminatı ödemesi yaparken esas aldığı sağlık kurulu raporunda, maluliyet oranının belirlenmesinde hangi hükümlerin esas alındığı belirtilmemiştir.

Bu durumda mahkemece, mağdur ...'in en yakın Adli Tıp Kurumu Şubesi'ne veya Üniversitelerin Ana Bilim Dalı Başkanlıkları'na sevk edilerek olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Mestekte Kazanma Gücü kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak mağdurun daimi işgöremezlik oranının belirlenmesi hususunda rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı ..., 3. kişilere ödediği tazminatı değil, ödemesi gereken gerçek zararı davalılardan talep edebilir. Davacı, bir aktüerya bilirkişiye rapor tanzim ettirerek bu rapora göre davalı ...'e sürekli işgöremezlik tazminatı ödemiştir. Mahkemece, ödenen bedelin gerçek zarar olup olmadığının belirlenmesi için aktüerya bilirkişiden rapor alınmadan davacı tarafça yapılan ödemenin esas alınarak davalılardan tahsiline yönelik hüküm kurulması isabetli değildir.

4-Davacı ..., 3. kişilere ödediği tazminatı, davalılardan kusurları oranında talep edebilir. Somut olayda, mahkemece, kusur oranlarının belirlenmesi hususunda rapor alınmadan ceza dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak karar verilmiştir. Oysa anılan raporda, kusur oranları belirtilmeden sürücüler asli ve tali kusurlu olarak tespit edilmiştir. Kaldı ki, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesine ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hakimi, ceza hakiminin belirlediği kusur oranı ile bağlı değildir. O halde mahkemece, ceza dosyası da getirtilerek

davalı sürücünün kusur oranının belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre davalıların sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

.