KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2012/16217 E., 2013/4901 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araca davalının işleten/sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu hasarlanması nedeni ile 3.165,00.-TL ödeme yaptıklarını ödenen miktarın rücuen tazmini için yapılan takibe davalılar tarafından itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı talep etmiştir.
Davalı ... vekili, hasar ve kusur oranının belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının % 100 kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile asıl alacak ve işlemiş faiz toplamı 3.212,48.-TL'lik takibe yapılan itirazın iptali ile 3.165,00.-TL asıl alacak miktarı üzerinden % 40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2-Ancak, dava konusu tazminat miktarı likit (belirli, muayyen) olmayıp hükmedilecek tazminat miktarının tespiti yargılamayı gerektirdiğinden, davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nin 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2012/16217, K. 2013/4901, 4 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama