Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/2052 K.2012/7151

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın davalının maliki olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen 4.607,00.-TL’nin 05.11.2009, 150,00.-TL’nin 05.11.2009, 1.898,00.-TL’nin 14.12.2009 ve 342,00.-TL’nin de 12.05.2010 ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 6.997,00.-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, TTK’nun 1301. maddesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Kasko sözleşmesine dayalı rücuan tazminat davasında faizin başlangıç tarihi sigorta teminatının (hasar bedelinin) sigorta ettirene ödendiği tarihtir.

Somut olayda, davacı vekili sigortalısına ödediği 6.997,00.TL tazminatın 4.757,00.-TL’sinin 05.11.2009, 1.898,00.-TL’sinin 14.12.2009 ve 342,00.-TL’nin de 12.05.2010

ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmesine göre belirtilen ödeme tarihlerinden itibaren temerrüt faizine karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı olduğu biçimde toplam 6.997,00.-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tazminine karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle hükmün 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.