Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/4446 K.2013/4086

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Mahkemece uyma kararı verilen, Dairemize ait 16.02.2010 tarih, 6671–1185 sayılı bozma kararı doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, davacının dayandığı belgelerin temin edildiği, toplanan delillere göre: “bozma ilamı doğrultusunda yaptırılan bilirkişi incelemesine göre borçlulardan birisinin iki adet boş çek yaprağı nedeni ile sorumluluğunun 1.090,00.-TL, bloke edilen tutarın ise 2.610,45.-TL olduğu, diğer borçlunun 7 adet boş çek yaprağına ilişkin sorumluluğunun 3.815,00.-TL ve bloke edilen tutarının ise 3.684,52.-TL olduğu“ gerekçesi ile davanın borçlu ...

İnşaat Ltd. Şti. yönünden reddine, diğer borçlu ... İnşaat Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulü ile hacze konu hesaptaki 1.510,45.-TL’nin adı geçen borçluya ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, uyulan bozmaya göre; davalı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Teknik bilirkişi raporuna göre; takip borçlusu ...İnşaat Ltd. Şti. yönünden dava konusu haciz tarihi itibarı ile üçüncü kişi bankaya sunulmayan çek yaprakları nedeni ile oluşan risk miktarının 870,00.-TL olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlu ... İnşaat Ltd. Şti. yönünden dava konusu yapılan banka hesabındaki para üzerinde belirlenen risk miktarı ile sınırlı olarak üçüncü kişi banka lehine rehin hakkının bulunduğunun tespiti gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nin 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.