Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/4853 K.2012/6743

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...vekili ve davalı ...tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl davada, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kazada müvekkillerinin desteklerinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek toplam 1.000,00 TLmaddi 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmeini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesi ile maddi tazminat davasını 3.347,48 TL olarak artırmıştır.

Birleştirilen davada, davacı vekili aracın müvekkili nezdinde trafik sigortalı olup, sürücü belgesiz davalı tarafından kullanılması sırasında meydana gelen kazada ölen kişinin yakınlarına tazminat ödendiğini ileri sürerek ödenen 8.144,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, asıl davada; davanın kısmen kabulü ile 3.347,48 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve toplam 5.000,00 TL manevi tazminatın, birleştirilen davada, davanın kabulü ile 8.144,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...vekili ve davalı ...tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmü temyiz eden davalı ...'nın 26.3.2012 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden feragat ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin vaki feragat nedeniyle reddi gerekmektedir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalı ...'ın aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Asıl dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Aracın trafik sigortacısı tarafından yapılan aktüer hesap sonucunda davacı baba ve anne için destekten yoksun kalma tazminatı 01.12.2004 tarihinde 8.144,00 TL olarak ödenmiş, davacı anne ve baba vekilinden aynı tarihli ibraname alınmıştır. Hükme esas alınan 17.4.2007 günlü aktüer raporu ile sigortaca yapılan ödemenin mahsubu sonucu davacıların destekten yoksunluk zararları 3.347,48 TL olarak hesaplanmıştır.

BK.113.maddesi gereğince ödeme borcu sona erdiren sebeplerdendir. Bu halde sigortaca davacılara ödeme yapılan 1.12.2004 tarihindeki veriler esas alınarak davacıların destekten yoksunluk zararlarının hesaplanması, sigortaca ödenen 8.144,00 TL'nin davacıların bu tarihteki zararını karşılayıp karşılamadığı, 2918 sayılı yasanın 111.maddesi gereğince ödemenin yeterli görülmesi durumunda davanın reddine karar verilmesi, ödemenin yetersiz görülmesi durumunda ise yarar ve zararın denkleştirilmesi ilkesi uyarınca sigorta şirketinin her bir davacı için ödediği tazminat tutarları 17.4.2007 rapor tarihine kadar işleyen faizi ile güncellenerek hesaplanan tazminattan mahsubu suretiyle ödenmesi gereken tazminat belirlenmelidir. Belirtilen hususun gözardı edilerek hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

4-Birleştirilen dava, ... olan davacının ödediği destekten yoksunluk zararını sigortalı aracın sürücü belgesiz kullanımı nedeniyle araç sürücüsü ve işleteninden rücuen tahsiline ilişkindir. Davacı ... ancak ödemekle yükümlü olduğu gerçek zararı isteyebilir.

Davacı davalıların 4/8 kusur oranına göre 1.12.2004 tarihinde 8.144,00 TL ödemiş, bu bedelin davalılardan tahsilini istemiştir. Oysa davalı sürücünün olayda 3/8 oranında kusurlu olduğu dosya içeriği ile sabittir. Bu durumda davalı sürücünün 3/8 kusur oranı esas alınarak 1.12.2004 ödeme tarihindeki verilere göre davacı sigortacı şirketinin ödemesi gereken gerçek miktarın tesbit edilerek bu miktarın ... Genel Şartlarının B.4-c maddesi gereğince sadece davalı işletenden tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.