KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2012/5014 E., 2012/7911 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Eskişehir 1.Sulh Hukuk ve Samsun 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Dava, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.
Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.
Eskişehir 1.Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.
Samsun 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının ... adresinin ... Huzurevi Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinin adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.
Dosya kapsamından, kısıtlı ... ... 'nin 2004 yılında ... 2.Aile Mahkemesince vesayet altına alındığı, 21.04.2004 tarihinde Eskişehir Sulh Hukuk Mahkemesine devredildiği ve o zamandan beri aynı mahkemede takip edildiği ve Türk Medeni Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği gibi adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri olan, "... Mahallesi, ... Sokak, NO;1/1 .../..." adresinin ise Samsun Huzurevi Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinin adresi olduğu anlaşılmıştır.
Bu durumda,Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına ve aynı kanunun Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmemesine göre uyuşmazlığın, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2012/5014, K. 2012/7911, 15 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama