Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/5315 K.2013/12613

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. (HMK 341 ve 361.) maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda, 996,00 TL'nın davalıdan rücuen tahsili istemiyle dava açılmış, mahkemece, aynı olay nedeniyle davacı tarafından dava dışı kurum aleyhine idare mahkemesinde açılan dava ve yapılan icra takibi sonucu asıl alacak fer'ileriyle ödenmiş olduğundan, konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına, işlemiş faiz yönünden tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla icra takibinin devamına karar verilmiştir.

Temyize konu karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.