Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/720 K.2012/12641

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Aile ve Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, evlilik birliği içinde edinilmiş taşınmaz malla ilgili katkı payından doğan kira alacağı istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesince, ortak para ile alınan ve davalı adına kaydedilen taşınmazdan elde edilen kira alacağı ile ilgili ve T.M.K.'nun 118-494. Maddelerinden kaynaklanan dava türü olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi de, uyuşmazlığın çözümünde eşler arasında mal rejimini düzenleyen 4721 sayılı yasanın 220. ve 226/1. maddelerinin de tartışılması gerekeceğini bildirerek Aile Mahkemesine görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

T.M.K.’nun 226. maddesinde “her eş, diğer eşte bulunan mallarını geri alır.”

T.M.K.’nun 227. maddesinde “eşlerden biri diğerine ait bir malın edinilmesine iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık olmaksızın katkıda bulunmuşsa tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur ve bu alacak o malın tasfiyesi sırasındaki değerine göre hesaplanır; bir değer kaybı söz konusu olduğunda katkının başlangıcındaki değeri esas alınır.” Hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,davacı ile davalının 1982 yılında evlendikleri ve 2008 yılında boşandıkları, taraflar arasında evlilik birliği devam ederken, davalı adına 1990 yılında alınan arsa üzerine yapılan 10 adet dairenin kiraya verilmesi nedeni ile davacının taşınmaz alımında ve dairenin yapımında katkısının bulunduğunu ileri sürerek, elde edilen kira bedelinden dolayı, kira alacağı istemine ilişkin dava olduğu

anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde eşler arasındaki mal rejimini düzenleyen Türk Medeni Yasasının 202 ve devamı maddeleri ile aynı yasanın eşin diğer eşte kalan mallarının geri alınmasına ilişkin 226. maddesi ve değer artış payını düzenleyen 227. maddesinin de tartışılması gerektiği, bu maddelerin de Türk Medeni Yasasının 2. kitabında yer aldığı ve aile mahkemesinin görevi kapsamında olduğu anlaşılmakta, davanın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.