Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/7592 K.2012/7824

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ...Ş aleyhine açılan manevi tazminat isteminin reddine, dahili davalı ...Ş hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın kısmen kabulüne davacı ... ve Şaban için toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, toplam 18.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Destekten yoksun kalma tazminatı Borçlar Kanunu’nun 45/II.maddesinde düzenlenmiş olup "Ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir." şeklinde

hükme bağlanmıştır. Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır.Davacı anne ve baba kaza tarihinde 12 yaşında olan çocuklarını, farazi desteklerini kaybetmişlerdir.

Mahkemece tazminat miktarının belirlenmesi için alınan ilk bilirkişi raporunda davacıların çocukları büyüyüp çalışmaya başlayıncaya kadar her bir davacının gelirinin % 5'i oranında yetiştirme gideri ayıracağı kabul edilmiş, davacılar rapora itirazında anne için yetiştirme gideri ayrılmasının doğru olmadığını, raporda eksik tazminat hesaplandığını belirterek rapora itiraz etmişlerdir.

İtiraz üzerine başka bir bilirkişi heyetinden alınan raporda bu kez her bir davacı için % 10 oranında yetiştirme gideri indirimi yapılmış sonuç olarak ilk raporda belirlenenden daha az tazminat tutarı hesaplanmıştır. İlk rapora sadece davacılar tarafından itiraz edilmiş olması karşısında, ikinci bilirkişi raporunun itirazları karşılayacak nitelikte olması gerekir.

Mahkemece anılan husus dikkate alınarak itirazları karşılayacak ek rapor alınmak suretiyle davacılar yönünden daha aleyhe sonuç doğmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Dava ... Sigorta A.Ş'ye ihbar edilmiştir. Dava ihbar edilen kişi davalı olarak davada yer almadığından O'nun hakkında hüküm kurulması ve lehine vekalet ücreti takdiri de doğru olmamıştır.

4-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 3/2 maddesinde "müteselsil sorumlulukta dahil olmak üzere birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde red sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek avukatlık ücretine ...." hükmolunacağı hükmü karşısında davacı ... ile davacı ... Karakaya tarafından açılan maddi tazminat davasının reddi sonucu her bir davacı yönünden tüm davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmolunması gerekirken davalı ... ... Sigorta A.Ş için ayrı, diğer davalılar içinde ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

...