KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2012/870 E., 2012/6319 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı araç ile davalı idareye ait aracın çarpışması sonucu yaralamalı ve hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza tesbit tutanağında sigortalı araç sürücüsüne tam kusur (%100) verilmesi nedeniyle davalı aracında oluşan 3.674 TL hasar bedelinin 5.8.2008 tarihinde ödendiğini, sigortalı sürücü aleyhinde Polatlı Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/317-2009/104 sayılı dosyasında taksirle yaralamaya sebebiyet vermek suçundan dava açıldığını, bu dosyada alınan bilirkişi raporuna göre davalı taraf aracının sürücüsünün olayda %100 kusurlu olduğunun tesbit edildiğini ve sigortalı ...'ın beraatine karar verildiğini,
hükmün 3.4.2009 tarihinde kesinleştiğini belirterek davalıya ödenen 3.674 TL.nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı idare vekili, trafik kazası tesbit tutanağında belirtilen kusur oranının esas olduğunu, ceza mahkemesinde tesbit edilen kusur oranının hukuk hakimini bağlamadığını, davacının kendi iradesi ile kayıtsız şartsız olarak hasar bedelini müvekkiline ödediğini belirterek davanın müvekkiline ait aracın sürücüsü ...'a ihbarını ve reddini savunmuştur.
Dava ihbar edilen ... davacıya trafik sigortalı aracın sürücüsünün yan sokaktan aniden çıktığını, fren yapınca aracının kaydığını ve araca çarptığını kusurunun olmadığını belirtmiştir.
Mahkemece davanın kabulü ile 3.674 TL tazminatın 5.8.2008 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2012/870, K. 2012/6319, 15 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama