Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/9105 K.2013/6160

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalıların işleteni ve sürücücüsü olduğu, trafik sigortası bulunmayan aracın neden olduğu kaza sonucunda davacının yaralandığını ileri sürerek ıslah dilekçesi ile 87.948,66 TL işgücü kaybı tazminatı ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve davalı ... vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne 87.948,66 TL işgücü kaybı tazminatı ve 8.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... sadece maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve işgücü kaybına yönelik alınan sağlık kurulu raporunun hükme esas

alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... ve davalı ... vekilinin ağaşıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat istemine ilikindir. 818 sayılı B.K’nın 46. maddesi uyarınca, cismani zarara uğrayan kişi tamamen ve kısmen çalışma gücü kaybından doğan zararını talep edebilir.

Sürekli çalışma gücü kaybına neden olan yaralanmalarda, kazadan sonraki iyileşme sürecinde oluşan maddi zarar, elde edilen gelirin tamamından yoksunluk olduğu halde, iyileşme süreci sonunda oluşacak sürekli-kısmi çalışma gücü kaybından doğan zarar, elde edilecek gelirin, çalışma gücü kaybı oranına karşılık gelen kısmıdır. Davacı kaza sonrasında 6 ay geçici işgücü kaybına ve sonrasında %12,92 oranında sürekli işgücü kaybına uğrayacak şekilde yaralanmıştır.

Uyuşmazlık davacının işgücü kaybı nedeniyle uğradığı zararın tayininde esas alınacak gelirinin belirlenmesi noktasındadır. Mobilya ustası olduğunu ileri süren davacı hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında mobilyacılık ve mobilya boyacılığı yaptığı belirtilmişse de, davacının bu işi kendisi tarafından işletilen bir işyerinde mi yoksa ücretli olarak bir işyerinde mi yaptığına ilişkin iddia ve kanıt yoktur.

İlgili meslek odası tarafından gönderilen yazıda mobilya sektöründe çalışan kişilerin asgari ücret elde ettikleri belirtilirken, davacının isteği üzerine bir sendikadan alınan yazıda bildirilen ücretler asgari ücretin yaklaşık 2,17 katı düzeyinde gelir elde ettiğini göstermektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari ücretin 2,17 katı düzeyinde gelir elde ettiğinin kabulü ile hesaplama yapılmıştır.

Ancak meslek odası yazısı ile sendika yazısı çelişkili olduğu gibi, davacının bir işyerinde çalıştığı da kanıtlanamamıştır. Mahkemece davacının çalışma yöntemi ve asgari ücreti aşan gelir elde ettiğine ilişkin sunulacak tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi, aksi halde asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.