Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/9408 K.2012/13073

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Taş. ve Loj. Tic. A.Ş. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait çekiciye, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını, araçtaki hasarın ve zararlarının mahkeme aracılığı ile tespit edildiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Taş. ve Loj. Tic. A.Ş. vekili, iddia edilen kusur oranını kabul etmediklerini, davacının taleplerinin haksız ve fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 18.723,21 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Taş. ve Loj. Tic. A.Ş. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...'nın tüm temyiz itirazlarının, davalı ... Taş. ve Loj. Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Onarım masrafları, rizikonun gerçekleştiği tarihteki taşıtın değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez ise, taşıt tam hasara uğramış sayılır. Somut olayda, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, sigortalı dorsenin tamir bedeli 16.200 TL olarak belirtilmiştir. Daha önce alınan ancak benimsenmeyen bilirkişi raporunda ise dorsenin rayiç değerinin 23.000 TL olduğu bildirilmiştir. Bu durumda mahkemece, aracın tamirinin ekonomik olup olmadığı, ekonomik değilse aracın kaza tarihi itibariyle 2. el piyasa rayiç değerinden sovtaj bedelinin mahsubu ile gerçek zarar miktarının hesaplanması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-818 sayılı B.K.’nun 105.maddesine (6098 sayılı BK'nun 122. maddesi) göre, bir şeyin kısmen hasar görmesi halinde, kullanılamamasından doğacak zararlar sorumlu kişiden talep edilebilir. O halde, aracın kullanılış amacına göre araçtan mahrumiyet zararı belirlenmelidir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dorsenin tamir bedeli hesap edilirken bir taraftan da yeni bir dorse alınıncaya kadar geçecek makul süre 30 gün olarak kabul edilip bu süre için davacının 2.800 TL araç mahrumiyet zararı olacağı belirtilerek çelişkiye düşülmüştür. Ayrıca, araç mahrumiyet zararı hesabı yapılırken hangi verilerin esas alındığı da raporda açıkça gösterilmemiştir.

Bu durumda mahkemece, dorsenin tamiri ekonomik ise tamir süresinin belirlenerek bu sürenin esas alınması, dorsenin pert olduğunun kabul edilmesi halinde ise dorsenin kiralık olduğu dikkate alınarak yeni bir dorse kiralanması için gerekli makul sürenin tespit edilmesi ve bu süre esas alınarak davacının araç mahrumiyet zararının kulla-

nılış amacına göre hesaplanması yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususta hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.