Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/10137 K.2013/16070

Davacı ...Ş. ile davalı ... arasındaki dava hakkında Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 26.04.2012 gün ve 2011/171-2012/195 Esas-Karar sayılı kararı ile kısmen kabulüne dair verilen hükmün, Dairemizin 18.02.2013 gün ve 2012/9144 - 2013/1741 Esas-Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içerisinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi,gereği düşünüldü;

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın davalının yolda başıboş bıraktığı hayvanlara çarparak hasarlandığını ve hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini, davalının olayda tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, 14.705,00 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,

Davalı vekili, kusuru kabul etmediklerini, olayda sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu ve davanın reddini savunmuş,.

Mahkemece toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 4.336,50 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş,

Dairece yapılan inceleme sonucunda davacı vekilinin "sair temyiz itirazlarının reddi ile çekici ücreti yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemesi nedeni ile" karar bozulmuş,

Bu kez davacı vekilince temyiz dilekçesindeki kusura ilişkin itirazlar tekrar edilerek kararın düzeltilmesi istenmiştir.

Dosya içeriğinden;

Davacıya kasko sigorta poliçesi ile sigortalı 34 FE 8726 plakalı aracın 21.09.2009 tarihinde saat 19.45 sularında Eskişehir-Alpu karayollarında seyir halinde iken

karayolunda bulunan davalıya ait koyunlara çarparak hasarlandığı, davacıya sigortalı aracın arkasından gelen

26 TS 040 plakalı kamyonetinde davacı aracına çarpmamak için direksiyon kırması sonucu şarampole düştüğü, her iki araçtada hasar meydana geldiği, olay nedeni ile düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında araç sürücülerinin kusurlarının bulunmadığı, davalının %100 kusurlu olduğunun tespit edildiği,

26 TS 040 plakalı araçla ilgili Eskişehir 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1249 esas sayılı dosyasında açılan tazminat davasında mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda davalıya tam kusur izafe edildiği, yargılama sonucunda mahkemenin 2010/1790 karar sayı 23.12.2010 günlü kararla davanın kabulüne karar verildiği kararın kesinleştiği,

Eldeki dosyada da 34 FE 8726 plakalı araçtaki hasarı ödeyen kasko sigorta şirketince kesinleşen dosya içeriğine ve davalının tam kusuruna göre rücuen tazminat davası açıldığı,

Mahkemece dosya üzerinde kusur yönünden yapılan incelemede 31.10.2011 günlü raporla sigortalı araç sürücüsünün %75, davalının ise %25 kusurlu olduğunun bildirildiği,

İtiraz üzerine alınan 20.03.2012 günlü kurul raporu ile de sigortalı araç sürücüsünün %70, davalının %30 kusurlu olduğunun mütalaa edildiği,

Mahkemece 2.kusur raporunun esas alınarak tazminata hükmedildiği, davacı vekilinin kusura yönelik temyiz itirazlarının Dairece red edildiği anlaşılmaktadır.

Olayla ilgili düzenlenen trafik kaza tespit tutanağında tüm kusur davalıya atfedilmiştir.

21.09.2009 tarihinde gece saatlerinde 19.45'de gerçekleşen olay, ışıklandırmanın olmadığı, meskun mahal dışında ve Eskişehir-Alpu karayolunda gerçekleştirmiştir.

Aynı olaya ilişkin 26 TS 040 plakalı araç hasarı nedeni ile açılan davada davalı tam kusurlu bulunmuş ve hakkındaki karar kesinleşmiş olup bu karar eldeki dava yönünden de güçlü delil teşkil etmektedir.

Yerel mahkemenin, olayda davacı sigortalısının %70 kusurlu olduğuna ilişkin kabulü ve dayanak bilirkişi raporu açıklanan maddi gerçeğe ve güçlü delil niteliğindeki kesinleşen dosya kapsamına aykırıdır.

Bu halde davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, dosya içeriğine göre tarafların olaydaki kusur ve oranlarının belirlenmesi için Adlı Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi veya İstanbul Teknik Üniversitesi trafik kürsüsünden seçilecek bilirkişilere kusur yönünden yeniden inceleme yaptırılmak üzere davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının da kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazının reddi doğru görülmemiş, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.