Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/10362 K.2015/983

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece, temyiz harcının eksik yatırılmış olması nedeniyle davacı vekiline muhtıra tebliğ edilmiş, belirtilen sürede eksik temyiz harcı ikmal edilmediğinden ek karar ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş; ek karar da davacı vekili tarafından temyiz edildiğinden dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu, zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın neden olduğu kaza sonucu ...'in vefat ettiğini, müvekkili tarafından müteveffanın hak sahiplerine 50.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini, ödenen bedelin davalılardan rücuan tahsili için başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalıların %40 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile ... İcra Müdürlüğünün 2006/1249 esas sayılı takip dosyasında davalıların takibe yapmış oldukları itirazın kısmen iptali ile takibin 35.000,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebinin reddine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, eksik temyiz harcının süresinde ikmal edilmemiş olması nedeniyle temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, ek karar ile davacı vekilinin eksik nispi temyiz harcını süresinde ikmal etmemesi nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de; davacı temyiz peşin harcı olarak maktu harçla sorumlu bulunduğundan, temyiz dilekçesinde de maktu temyiz harç yatırılmış olduğundan mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu nispi temyiz harcını yatırmak üzere davacıya kesin süre verilmesi ve kesin sürede nispi harcın yatırılmaması nedeniyle ek kararla davacı vekilinin temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, Güvence Hesabı tarafından trafik kazasında vefat edenin hak sahiplerine ödenen destekten yoksun kalma tazminatının haksız fiil sorumlularından tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Güvence Hesabı Yönetmeliği'nin 9. maddesi uyarınca üçüncü kişiye ödenen tazminat, yönetmeliğin 16. maddesi gereğince rücuan talep edilebilir. Güvence Hesabının rücu edebileceği tazminat tutarı, sürücünün kusur oranına ve zarar görenlerin gerçek zararına göre belirlenir. Bu nedenle desteğini kaybeden kişilere, ödeme tarihi itibariyle ödenmesi gereken destekten yoksun kalma tazminatının belirlenmesi gerekmektedir.

Yapılan ödemenin gerçek zarar kadar olup olmadığı, ödeme tarihindeki veriler esas alınarak yapılacak bir hesaplama sonucunda belirlenebilir.

Bu durumda mahkemece, aktüerya bilirkişiden ödemenin yapıldığı tarihteki verilere göre hesaplama yapılması için ek rapor alınmalı ve sonucuna göre ödemenin gerçek zararı karşılayıp karşılamadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken rapor tarihindeki verilere göre tanzim edilen rapor benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece, kusur oranlarının belirlenmesi için alınan dört bilirkişi raporunda da kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün %90 oranında, desteğin yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsünün ise %10 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş,

Mahkemece, aynı kazaya ilişkin görülen ve kesinleşen aynı mahkemedeki ancak davacının tarafı olmadığı 2007/36 esas sayılı dosyasında alınan ve davalı sürücünün %70, desteğin yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsünün %10, yolcu desteğin ise %20 oranında kusurlu olduğunu belirten bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiş. Hükme esas alınan raporun incelenmesinde, yolcu desteğin emniyet kemeri takmaması nedeniyle %20 kusurlu kabul edildiği görülmüştür.

Oysa yolcu olan desteğin emniyet kemerini takmaması kazanın gerçekleşmesinde bir kusur teşkil etmeyip ancak mülga 818 sayılı BK 44 maddesine göre zararı doğuran veya artıran bir faktördür.

Mülga BK 44 maddesi hükmünden de karşı araç sürücü ve işleteni olan davalıların yararlanmaları söz konusu olmayıp desteğin içinde yolcu olarak bulunduğu araç işleteni ve sürücüsünün yararlanması söz konusudur.

Bu halde uyuşmazlıkta birbirini doğrulayan ve davalıların %90 oranında kusurlu olduklarına ilişkin rapora itibar edilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davacının tarafı olmadığı dosyada alınan kusur raporuna itibar edilerek hüküm tesisi de doğru bulunmamıştır.