Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/10381 K.2014/9726

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği Düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların desteğinin sevk ve idaresindeki araç ile davalıların sürücüsü ve işleteni olan aracın çarpışması sonucu yaşanan kazada desteğin vefat ettiğini belirterek her bir davacı için 1000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı Vicdan için 30.000,00TL, davacı Burcu için ise 15.000,00TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkilin kusuru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak; davacı V.. K.. için 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklıtutulmasına, davacı Burcu Göçmen için destekten yoksun kalma tazminatı isteminin reddine, davacı V.. K.. için 2.000 TL B. G. için 1,000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 3.000 TL manevi tazminatın 29.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalılar vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli bulunmamıştır. Davaya konu olaya ilişkin ceza davasında davalının kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmiş ve ceza dosyası kesinleşmiştir.Eldeki davada. İTÜ öğretim üyelerinden oluşan heyetin raporunda davalı sürücünün %25 oranında kusurlu bulunduğu belirtilmiş.

Karayolları Fen heyetinin raporunda ise davalıya kusur isnat edilmemiştir. Bu durumda mahkemece, İTÜ, Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek önceki raporların düzenlenmesinde görev almamış yeni bir uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.