Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/10407 K.2014/9730

Davacı vekili, davalı Belediyenin yol yapım işini diğer davalıya ihale ettiği, inşaatın devamı sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermemesi ve uyarı levhalarını koymaması nedeniyle meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını belirterek 1.000 TL geçici iş göremezlik, 9.000 TL maluliyet ve 110.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer dava dışı vekili, kazanın oluşunda kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak; 1.731 TL iş görmezlik maddi tazminatı ile 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterekin ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine davacının fazla va ilişkin taleplerinin ise reddine karar verilmiş; hüküm her iki davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı Belediye vekilinin ve davalı B. Ltd.Şti vekilinin ağaıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacı tarafça dava dilekçesinde 1000,00TL geçici iş göremezlik zararı talep ettiği, talebini ıslah da etmediğinden 1000,00 TL'den davalının%75 kusuruna isabet eden miktara hükmedilmesi gerektiği halde, mahkemece talep aşımına yol açacak şekilde 1.731,00TL geçici işgöremezlik zararına hükmedilmiş olması isabetli bulunmamıştır.

3-Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir.

22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihine göre paranın alım gücü gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı fazla olup, daha uygun manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir