Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/11049 K.2014/13285

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının miras bırakanına ait zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada yaralanan yolcunun açtığı dava nedeni ile davacının ödemek zorunda kaldığı 2.417,57 TL yargılama harcının rücuan tahsili için başlatılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğinden itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacının henüz doğmuş bir rücu alacağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan dava sonucunda ödenen yargı harcının rücuan tahsili istemine ilişkindir. G.. H.. Yönetmeliğinin; “Rücû hakkının kullanılması” başlıklı 16. maddesi uyarınca, Hesaptan yapılan ödemeler nedeniyle;

a)Zorunlu sigorta yaptırmayan veya geçerli teminat tutarları üzerinden zorunlu sigortaları yaptırmayan kişilere,

b)Sorumlunun sonradan belli olması halinde bu kişilere veya yükümlü sigorta şirketine,

c)Zarardan sorumlu kişilere veya yükümlü sigorta şirketine,

ç)9 uncu maddenin birinci fıkrasının (ç) bendine göre yapılan ödemeler çerçevesinde yükümlü sigorta şirketine,

d)9 uncu maddenin ikinci fıkrasına göre yapılan ödemeler nedeniyle Büroya, ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde rücû edilir. Davacının ödeme yapmasına esas teşkil eden Adana 4. AHM'nin 2010/252-948 sayılı kararı Dairemizin 10.10.2012 tarihli ve 2012/8450-10772 sayılı onama ve 24.6.2013 tarih ve 2013/5308-9878 sayılı karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararı ile kesinleşmiş bulunması doğrultusunda davacının rücu hakkının doğduğunun kabulü gerekmesine rağmen aksi düşünce ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.