Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/11409 K.2014/15258

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı Halk Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı oluduğu aracın müvekkili Murat'a çarpması sonucu yaralanmasına neden olduğunu belirterek asıl davada geçici çalışma gücü kaybı için 50,00.-TL, sürekli çalışma gücü kaybı için 50,00.-TL olmak üzere toplam 100,00.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ayrıca 50.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, birleşen davada ise bakıcı gideri nedeniyle fazlaya dair haklarını saklı tutarak 100,00.-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile artırmıştır.

Davalı Halk Sigorta A.Ş. vekili, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kenan ve M.. D.. vekili, müvekkilinin kazada kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğu, davacı Murat'ın % 100 oranında çalışma gücü kaybının bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddiyle, asıl ve birleşen davada geçici ve sürekli çalışma gücü kaybı için 381.246,04.-TL, bakıcı gideri için 460.653,32.-TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminattan davalı sigortanın sorumluluğu maddi tazminatın poliçe limiti olan 150.000,00.-TL ile sınırlı olmak ve dava tarihinden itibaren işleyecek, diğer davalılar için olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı Halk Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası sonucu yaralanması nedeniyle bedensel zarara uğrayan davacının maddi ve manevi tazminat talebinin tahsiline ilişkindir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’nın 388. maddesinde belirtilmiştir (6100 sayılı HMK m. 297). Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Aynı kural HUMK’nın 389. maddelerinde de tekrarlanmıştır. Keza HUMK’nın 381. maddesinde de "kararın tefhimi en az 388. maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur" hükmüne yer verilmiştir. Bu kurallar yargıda açıklık ve netlik prensibinin bir gereğidir.

Davalı Halk Sigorta A.Ş. kazaya karışan aracın trafik sigortacısı olup, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 93. ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Tarife Uygulama Esasları Hakkında Yönetmelik'in 24. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiği tarihte sigortaya konu motorlu aracın cinsine göre Hazine Müsteşarlığınca asgari tutarı belirlenen tarifedeki limitler uyarınca sınırlı sorumludur.

Kaza tarihinde davalıya sigortalı aracın Maddi, Tedavi Gideri ile Sakatlanma ve Ölüm Teminatlarından her biri için ayrı ayrı kişi başına azami sorumluluğu 150.000,00.-TL'dir.

Somut olayda mahkemece birleşen davalar yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmamış olması infazda tereddüt yarattığı gibi tedavi giderleri ve sakatlık teminatlarının ayrı ayrı değerlendirilerek sigorta şirketinin her bir teminat için 150.000,00.-TL poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduğu gözönüne alınmaksızın çalışma gücü kaybı nedeniyle 381.246,04.-TL, bakıcı gideri için 460.653,32.-TL maddi tazminattan davalı sigorta şirketinin poliçe limiti olan 150.000,00.-TL ile sınırlı sorumlu olduğu yönünde yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre;

a-Hüküm fıkrasının 8. bendinde davacı tarafından yapılan masrafların kabul red oranına göre tarafların sorumluluğunun belirlenmesinde yalnızca manevi tazminat talebinin kabul ve red oranlarına göre değerlendirilme yapılması doğru olmayıp maddi ve manevi tazminat taleplerinin birlikte değerlendirilerek buna göre yargılama harç ve masraflarından sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması da doğru görülmemiştir.

b-Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.2.b maddesi uyarınca, sigorta şiketine yükletilecek yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinin sorumlu olduğu miktara oranlanarak hüküm altına alınması gerekirken, hüküm fıkrasının 4. bendinde vekalet ücretinin tamamından diğer davalılar ile birlikte sorumlu tutulması da doğru görülmemiş ve bozma nedeni olarak kabul edilmiştir.